خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگه ره روی در سرزمینیهمی گفت این معما با قرینی
۲
که ای صوفی شراب آن گه شود صافکه در شیشه برآرد اربعینی
۳
خدا زان خرقه بیزار است صد بارکه صد بت باشدش در آستینی
۴
مروت گر چه نامی بی‌نشان استنیازی عرضه کن بر نازنینی
صفحهٔ ۱ از ۳