خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۵ - ارباب زمستان
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یک‌لاقبایان را
۲
رهِ ماتم‌سرای ما ندانم از که می‌پرسدزمستانی که نشناسد درِ دولت‌سرایان را
۳
به دوش از برف بالاپوش خز ارباب می‌آیدکه لرزاند تنِ عریانِ بی‌برگ‌و‌نوایان را
۴
به کاخِ ظلم باران هم که آید سر فرود آردولیکن خانه بر سر کوفتن داند گدایان را
صفحهٔ ۱ از ۳