خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۷۳ - غنای غم
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غم جدا مشو که غنا می‌دهد به دلاما چه غم غمی که خدا می‌دهد به دل
۲
گریان فرشته‌ای‌ست که در سینه‌های تنگاز اشک چشم نشو و نما می‌دهد به دل
۳
این صبر تلخ و نغمهٔ شیرین طبیب ماستبا اشک شور خود که شفا می‌دهد به دل
۴
چون شیر مادران که بُوَد مستحیل خونغم هم به استحاله غذا می‌دهد به دل
صفحهٔ ۱ از ۴