خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودان
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شاخ گل که در پی گلچین دوانی‌اماین نیست مزد رنج من و باغبانی‌ام
۲
پروردمت به ناز که بنشینمت به پایای گل چرا به خاک سیه می‌نشانی‌ام
۳
دریاب دست من که به پیری رسی جوانآخر به پیش پای تو گم شد جوانی‌ام
۴
گر نیستم خزانه خزف هم نیم حبیبباری مده ز دست به این رایگانی‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳