خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۳۲ - شمشیر قلم
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
۲
شرمسار توام ای دیده ازین گریه خونینکه شدی کور و تماشای رخش سیر نکردی
۳
ای اجل گر سر آن زلف درازم به کف افتدوعده هم گر به قیامت بنهی دیر نکردی
۴
وای از دست تو ای شیوه عاشق کش جانانکه تو فرمان قضا بودی و تغییر نکردی
صفحهٔ ۱ از ۳