خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۳۵ - دیوانه و پری
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
۲
باز در خواب سر زلف پری خواهم دیدبعد از این دست من و دامن دیوانه سری
۳
تا مگر باز به خاک سر کوی تو رسمچون صبا شیوهٔ خود ساخته‌ام دربه‌دری
۴
منم آن مرغ گرفتار که در کنج قفسسوخت در فصل گلم حسرت بی بال و پری
صفحهٔ ۱ از ۴