خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۳۹ - پری و فروغ
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دریچه‌های چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری
۲
به شب سیاه عاشق چه کند پری که شمعی استتو فروغ ماه من شو که فروغ ماه داری
۳
بگشای روی زیبا ز گناه آن میندیشبه خدا که کافرم من تو اگر گناه داری
۴
من از آن سیاه دارم به غم تو روز روشنکه تو ماهی و تعلق به شب سیاه داری
صفحهٔ ۱ از ۴