خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۶۴
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فلک شمس شرف جاه توباد بر افزون چو مه یکشبه
۲
بر تنم از سرما آمد فرازپوست بر آن سان که بر آتش دبه
۳
شد کتفم رقص کنان می‌زنمسنج به دندان و به لب دبدبه
۴
نزد تو زان آمدم ایرا که هستدیدن خورشید غم بی‌جبه
صفحهٔ ۱ از ۱