خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید اوج حسن محمد امین که بودروشن ز رویش آینهٔ آفتاب و مه
۲
وز کثرت مرور شهور و سنین نداشتکاهش به ماه طلعتش از هیچ باب ره
۳
ناگه گرفته شد به کسوف اجل جهانکافاق را ز تیرگیش روز شد سیه
۴
پیر خرد ز مرگ جهان سوز او چو کرددر ظلمت زمانه ماتم نشین نگه
صفحهٔ ۱ از ۲