خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درتخسرو تخت فلک سوده جبین صد باره
۲
وی درم پاش سنی پیشه که بر اهل نیازبوده اهل کرمت قطره فشان همواره
۳
هست شش ماه که از بهر دعا گوئی توخواب را کردهام از دیدهٔ خود آواره
۴
روز هم خواهشم این بوده که در هیچ محلنگذارد صمد چاره برت بیچاره
صفحهٔ ۱ از ۲