خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت
۲
در بیع گاه دهر به بادی بداد عمردر قمرهٔ زمانه به خاکی بباخت بخت
۳
جوزا گریست خون که عطارد ببست نطقعنقا بریخت پر که سلیمان گذاشت تخت
۴
زین غبن چتر روز چرا نیست ریز ریززین غم عمود صبح چرا نیست لخت لخت
صفحهٔ ۱ از ۲