خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۴۱
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به شروانم اهل دل می‌مانددر ضمیرم سفر نمی‌آمد
۲
ور به تبریزم آب رخ می‌بودارمنم آبخور نمی‌آمد
۳
ور به ارمن دو جنس می‌دیدمدل به جای دگر نمی‌آمد
۴
هرچه می‌کردم آسمان با مناز در مهر در نمی‌آمد
صفحهٔ ۱ از ۴