خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۲۱۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاقانیا به سائل اگر یک درم دهیخواهی جزای آن دو بهشت از خدای خویش
۲
پس نام آن کرم کنی ای خواجه برمنهنام کرم به دادهٔ روی و ریای خویش
۳
بر دادهٔ تو نام کرم کی بود سزاتا داده را بهشت ستانی سزای خویش
۴
تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزاآن را ربا شمر که شمردی عطای خویش
صفحهٔ ۱ از ۲