خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۳۱۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی
۲
غم همه ز آن است کاشنای نیازمگر نه نیاز آزمودمی چه غمستی
۳
گر به مشامی که بوی آز شنودمبوی قناعت شنودمی چه غمستی
۴
تخم ادب کاشتم دریغ درودمگر بر دولت درودمی چه غمستی
صفحهٔ ۱ از ۳