خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۳۲۵
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبع روشن داشت خاقانی، حوادث تیره کردور نکردی، خاطر او نور پیوند آمدی
۲
گر کلید خاطرش نشکستی اندر قفل غماز خزانهیْ غیب، لفظش وحی مانند آمدی
۳
گر به اول نَسْتدندی اصل شیرینی ز مومنخل مومین را رطب شیرین تر از قند آمدی
صفحهٔ ۱ از ۱