خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه ترا در دل اگر هست صفاییبر هستی آن چون که ترا نیست گوایی
۲
گر باطنت از نور یقینست منوربر ظاهر تو چون که عیان نیست صفایی
۳
آری چو بود صورت تحقیق چو تلبیسبیدار شو از هرچه صوابی و خطایی
۴
دعوی که مجرد بود از شاهد معنیباطل شودش اصل به چونی و چرایی
صفحهٔ ۱ از ۶