خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۱۵۰
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مبند ای حکیم بر دنیاکه نه چیزیست جاه مختصرش
۲
شکر آنان خورند ازین غدارکه ندانند زهر در شکرش
۳
پیش ازان کز نظر بیفکندتای برادر بیفکن از نظرش
۴
هیچ مهلت نمیدهد ایامکه نه برمیکند به یکدگرش
صفحهٔ ۱ از ۲