خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۱۵۴
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش مرغی به صبح مینالیدعقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش
۲
یکی از دوستان مخلص رامگر آواز من رسید به گوش
۳
گفت باور نداشتم که تو رابانگ مرغی چنین کند مدهوش
۴
گفتم این شرط آدمیت نیستمرغ تسبیح خوان و من خاموش
صفحهٔ ۱ از ۱