خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۴

رباعیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟

روی تو بکندند، نگوید پدرتدر خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)