شعر را زندگی کن
خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
بس شب که به روز بردم، ای شمع طرازباشد که شبی روز کنم با تو به راز
۲
شد بی‌شب زلف و روز رخسار تو بازروزم چو شب زلف تو تاریک و دراز
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth