شعر را زندگی کن
خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۲۵

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
۲
بر شاخ چو بو برد که گل برگی خاستدی گربهٔ بید پنجه بگشود ز هم
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth