شعر را زندگی کن
خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۷۲

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری
۲
کی برخورم از قامت چون سرو تو منکز هر طرفی هزار برخورداری
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth