شعر را زندگی کن
خلوتی با اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۷۵

رباعیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
۲
خصمان تو بی‌مرند،در معرضشانآخر به مراغه‌ای چه گرد انگیزی؟
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth