خلوتی با عطار
المقالة السادسة
بخش ششم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پسر گفتش که هر خلقی که هستندهمه دل در هوای خویش بستند
۲
قدم خود از هوابر می‌نگیرندکه گامی بی ریا برمی‌نگیرند
۳
چو هست این دَور دَور نفس امروزنمی‌بینم دلی بر نفس پیروز
۴
گر از بهر هوای خویش من نیزکنم از سحر حاصل اندکی چیز
صفحهٔ ۱ از ۲