خلوتی با فخرالدین اسعد گرگانی
بخش ۷۰ - نامهٔ دهم اندر دعاکردن و دیدار دوست خواستن
ویس و رامین
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی پر آتش و جانی پر از دودتنی چون موی و رخساری زر اندود
۲
برم هر شب سحرگه پیش داداربمالم پیش او بر خاک رخسار
۳
خروش من بدرد پشت ایوانفغان من ببندد راه کیوان
۴
چنان گریم که گرید ابر آذارچنان نالم که نالد کبگ کهسار
صفحهٔ ۱ از ۱۸