خلوتی با فخرالدین اسعد گرگانی
بخش ۷۲ - مویه کردن ویس بر جدایى رامین
ویس و رامین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ویس دلبر آذین را گسی کردبه درد و داغ دل مویه بسی کرد
۲
مر آن مردی که این مویه بخوانداگر با دل بود بی دل بماند
۳
کجا شد آن خجسته روزگارمکه بودی آفتاب اندر کنارم
۴
مرا کز آفتاب آمد جداییچگونه پیشم آید روشنایی
صفحهٔ ۱ از ۱۹