خلوتی با فخرالدین اسعد گرگانی
بخش ۸۵ - پاسخ دادن ویس رامین را
ویس و رامین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سمن‌بر ویس گریان بر لب باملب بام از رخش گشته وشی فام
۲
نشد سنگین دلش بر رام خشنودکه نقش از سنگ خارا نسترد زود
۳
اگرچه دلْش بر رامین همی سوختز رشک رفته کینِ دل همی توخت
۴
چو برزد آتش مهر از دلش تاببیامد رشک و بر آتش فشاند آب
صفحهٔ ۱ از ۸