خلوتی با عطار
بخش ۴ - الحکایه و التمثیل
بخش بیست و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بپرسیدم ز پیری سال فرسوددر آن ساعت که وقت رفتنش بود
۲
که همراه تو چیست ای مرد غمناک ؟چه داری زادِ راهِ منزلِ خاک ؟
۳
جوابم داد کز بی آگهی مندلی پر می‌برم دستی تهی من
۴
خدایا من درین دیر تحیرچو آن پیرم تهی دست و دلی پر
صفحهٔ ۱ از ۵