خلوتی با عطار
بخش ۷ - الحکایه و التمثیل
بخش بیست و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنودم من از آن داننده استادکه چون عبادی اندر نزع افتاد
۲
درآمد پیش او عباسه ناگاهز پای افتاده دیدش بر سر راه
۳
ز سیلاب اجل مدهوش گشتهز پاسخ بلبلش خاموش گشته
۴
بدو گفت ای لطیف نغز گفتارزفانت در سخن گفتن شکر بار
صفحهٔ ۱ از ۲