خلوتی با عطار
بخش ۳۵ - عشرت كردن گل و خسرو باهم
خسرونامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی خوشتر ز نوروز جوانیمی صافی چو آب زندگانی
۲
گل و خسرو فتاده هر دو سرمستبکش آورده پای و زلف در دست
۳
سیه پوشیده زلف شبروگلشده شب همچو روز از پرتو گل
۴
رخ چون روز آن دُرّ شب افروزشب تاریک روشن کرده چون روز
صفحهٔ ۱ از ۳۲