خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن استکز وصفِ تو هر چه گفته آمد، سَخُن است
۲
در هر دو جهان هر گلِ وصفت که شکفتدر وادی توحیدِ تو یک خاربُن است
صفحهٔ ۱ از ۱