خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از تو فلک بی خور و بی خواب شدهوز شوق تو سرگشته، چو سیماب، شده
۲
هر دم ز تو صد هزار دل خون گشتهدل کیست که صد هزار جان، آب شده
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه