خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوستچون ششروزهست، لطف تو، دایهٔ اوست
۲
هر ذرّه که در سایهٔ لطف تو نشستبر هشت بهشت، تا ابد، سایهٔ اوست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه