خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۹
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه لایق کوی توست سیری که بودنه نیز موافقست خیری که بود
۲
یک ذرّه خیال غیر، هرگز مگذارکافسوس بود خیال غیری که بود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه