خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۶
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهیگه تشریفم برای یک آه دهی
۲
زان میخواهم بیخودیِ خویش که توبیخود کنی آنگاه بخود راه دهی
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه