خلوتی با عطار
شمارهٔ ۹۰
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جانِ منِ سوختهدل زندهٔ تووز خجلت فعل خود سرافکندهٔ تو
۲
بپذیر مرا که جز تو کس نیست مراگر نپذیری کجا رود بندهٔ تو
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه