خلوتی با عطار
شمارهٔ ۹۲
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از هیبت تو این دل غمخواره بسوختدل خود که بوَد که جان بیچاره بسوخت
۲
یا رب بمسوز این تن سرگردان راکز آتش تشویر تو صد باره بسوخت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه