خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم درد توام مایهٔ درمان بودستهم شوق توام زندگی جان بودست
۲
تعظیم تو در دلم فراوان بودستاما سگِ نفسم نه بفرمان بودست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه