خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۶
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مرغِ دلم زین قفسِ تنگ برفتبینقش شد و چو نقش از سنگ برفت
۲
در هر قدمی هزار عالم طی کرددر هر نفسی هزار فرسنگ برفت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید