خلوتی با عطار
شمارهٔ ۸۲
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون چهرهٔ خورشید وَشَش روشن تافتآن تاب به جان رسید و پس بر تن تافت
۲
گفتند: «ترا چه بود» دانی که چه بودچون نیست شدم هستی او بر من تافت
صفحهٔ ۱ از ۱