خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آواز آمد مرا که در جستن دوستشرط است ز پیش مغز، بشکستن پوست
۲
هر عضو ترا جدا جدا میبُرّیماین سهل بود بلا ز وارستن اوست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود