خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون شد جگرم ز غصّهٔ خویش مراوز بیم رهی که هست در پیش مرا
۲
هرگز نرسد به نوش توحید دلمتا کژدم نفس میزند نیش مرا
صفحهٔ ۱ از ۱
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود