خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون هست جهان جایگه رسواییدر جایگهی چنین چرا میپایی
۲
چون میگویی که من نیم اینجاییپس این همه از چه رو فرو میآیی
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار