خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۳
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ای دل غم جهان چند خوریو اندوه به لب آمده جان چند خوری
۲
در گوشهٔ گلخنی که پرخوک و سگنداین لقمه که آتش به از آن چند خوری
صفحهٔ ۱ از ۱