خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۲
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواندیک شب نه که حرفی ورق راز نخواند
۲
چندانکه حساب برگرفتم با خویشچه سود که یک حساب من باز نخواند
صفحهٔ ۱ از ۱