خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷
باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل هر دم غمی دگرگون میخورگردن بنه و قفای گردون میخور
۲
وانگاه سری که گوی ره خواهد شدبر زانوی اندوه نِه و خون میخور
صفحهٔ ۱ از ۱
باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن