خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نفس بود ز سِرِّ جان نتوان گفتدر پیدایی راز نهان نتوان گفت
۲
هر ناکامی که هست چون مرد کشیدکامی بدهندش که از آن نتوان گفت
صفحهٔ ۱ از ۱