خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۵
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خود را به محال خود دچار آیی توچون خاک رهی چه باد پیمایی تو
۲
کم کاستی تو باشد ای بی حاصلهرچیز که از خویش درافزایی تو
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن