خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۲
باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم که چو بیش ازین جهانت ندهنداز بهر زمین شدن زمانت ندهند
۲
هرکار که میببایدت کرد بکنیعنی دم واپسین امانت ندهند
صفحهٔ ۱ از ۱