خلوتی با عطار
شمارهٔ ۹
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کارت همه چون که خوردن و خفتن بودمیلت همه در شنودن و گفتن بود
۲
بنشین که من و تو را درین دار غرورمقصود ز آمدن، همه رفتن بود
صفحهٔ ۱ از ۱